Zaterdag 15 september : vandaag komt Kasper voor enkele dagen terug naar Lisboa. Na een hele dag op het strand gelegen te hebben ontmoeten we hem tegen 24u in Bairro Alto. We drinken een paar pintjes en rond een uur of twee vertrekken we naar de LUX, een heel mooi ingerichte club, 3 verdiepingen hoog, met een schitterend dakterras, gelegen aan de Taag. Op elke verdieping speelt een andere DJ, zo is er voor elk wat wils. En de prijs valt erg goed mee, men verplicht je gewoon voor €12 consumpties te kopen, en daarmee kan je dan vier pintjes drinken. Rond 7u keren Charles, Jonas, An en ikzelf terug naar ons appartement. Het was een hele toffe avond!

De volgende dag heb ik tot 15u in bed gelegen, maar dat mag ook wel eens zeker..

Deze week beginnen we dan al iets meer naar de lessen te gaan, maar nog altijd niets in vergelijking met Leuven. Het vorige semester in Leuven hadden we vaak rond de 40u les per week. Als we hier in Lisboa alle lessen die we hebben zouden gaan, dan komt dat neer op een gemiddelde van 22.5u per week. Aangezien 3 lessen in het Portugees zijn, en we daar dus niet aanwezig zijn blijft er niet zoveel meer over.. Daartegenover staat dan natuurlijk wel dat we op ons eigen een beetje moeten studeren om toch op de hoogte te blijven van wat er gezien wordt in de lessen.


Woensdag 19 september: vandaag is de dag waar ik al enkele dagen naar uitkijk. Vanvond is de Champions League wedstrijd Sporting – Manchester United, en jaja wij hebben tickets!! Charles, Elien, An en ik zorgen dat we op tijd in het stadion zijn om de sfeer voor de wedstrijd te kunnen opsnuiven. Het was een heel aangename wedstrijd, waar Sporting in de eerste helft de grotere kansen had. Maar in de tweede helft stond de geniale Christiano Ronaldo op om het verschil te maken. Hij scoorde de enige goal en trok de hele wedstrijd naar zich toe. Jammer voor de sfeer na de wedstrijd dat Sporting niet won, maar stiekem ben ik een ManUtd fan, dus…















De komende dagen genieten we nog van de stad, het mooie weer en gaan we nog enkele keren naar het strand, en dan maandagmorgen vertrekken Elien en An weer richting België. Maar heel lang zullen we elkaar niet moeten missen want met Allerheiligen staan de dames hier weer terug.

met de fiets van Cascais naar Quincho

De hele week is er een soort van doop op het IST. Alle eerstejaars doen eraan mee, ook al is er geen verplichting! Dit is hier veel en veel plezanter dan bij ons in België. Geen vettige dingen en de ‘schachten’ worden hier ook niet ‘belachelijk gemaakt’ zoals dat bij ons wel eens kan gebeuren. Nee, gewoon de hele week door leuke activiteiten doen zoals toneelstukjes, verkleedpartijen, toffe opdrachten,..

Vandaag, donderdag 27 september is de afsluiter van deze leuke week met een ‘Mega Festa do Caloiro’, waar volgens de studenten hier iedereen naartoe gaat. We zullen dus maar eens een kijkje gaan nemen.

Op het moment dat ik deze blog aan het schrijven ben zit ik hier lekker in een zetel op een terras met een adembenemend uitzicht over Lisboa. Ik ga me nog iets te drinken bestellen en genieten van het zonnetje.

Adeus amigos!!

Eerste week genieten van Lisboa

De zesde september huizen we dus al onze spullen van de jeugdherberg naar ons nieuw appartement. Wanneer we binnenkomen merken we wel dat hier eens serieus gepoetst mag worden. Sneller gezegd dan gedaan, uiteindelijk zijn we met zen drieën, Charles, An en ikzelf de hele dag in de weer geweest. Maar het moet wel gezegd: het resultaat mag er zijn. Het is een heel leuk en knus appartementje nu. ’s Avonds trakteren we onszelf op een lekker etentje een beetje verderop in de straat.


Wat staat er nu als volgt op het programma? Een advertentie plaatsen om flatgenoten te vinden en dan maar naar het strand! Op het strand kregen we natuurlijk massa’s telefoons van geïnteresseerden. We beslissen dan maar om een soort van sollicitatieronde te doen. Tijdens het weekend ontvangen we ongeveer 15 personen die wel een van de twee kamers zouden willen. Dit waren denk ik 12 Duitsers, 2 Italianen en een Oostenrijker. Sommigen al toffer dan de anderen. Nadat we iedereen gezien hebben gaan we lekker uit eten en beslissen we wie “de wedstrijd heeft gewonnen” :-) We kiezen voor twee Duitsers (kon ook moeilijk anders). Jonas van Bremen en Luisa van Münster. Bij het intrekken moeten we nog 1 klein dingetje zien te bespreken: wie krijgt de grote kamer en wie de kleine? De kleine kamer is echt wel klein maar Jonas is zeker bereid om in de kleine kamer te beginnen en dan te wisselen na een tijd. Luisa ziet dit echter niet zitten, en we beslissen met zen allen dat Luisa mag starten in de grote kamer en dan maar ondertussen moet uitkijken naar iets anders. Na enkele dagen zijn we heel blij met onze kotgenoten. Luisa was wat druk in het begin maar dat betert met de dag en het is heel plezant in ons appartementje.

Charles en An in Costa de Caparica

Ikzelf in Costa da Caparica, net proberen
te surfen maar dat lukte niet echt goed.

11 september: begin van het academisch schooljaar! Eigenlijk officieel begon het schooljaar gisteren al maar aangezien we vandaag pas goedkeuring krijgen over ons programma had het geen zin om al naar de lessen te gaan. Maar het juiste programma samenstellen voor ons is ook niet het eenvoudigste om te doen. Het is namelijk zo dat de richting die Charles en ik studeren, voorlopig bijna enkel in België bestaat. Hier in Lisboa moeten we dus vanuit verschillende richtingen wat vakken bij elkaar rapen en zo tot een gelijkaardig programma proberen te komen.



Het hoofdgebouw van onze universiteit:
Instituto Superior Técnico

De volgende drie dagen zijn we hier mee bezig. Vakinhouden bekijken, uurrooster checken, met de proffen gaan praten en dan beslissen. Uiteindelijk hebben we wel een goede rooster. We hebben twee vakken in het Engels en drie in het Portugees. Die Portugese lessen daar gaan we uiteraard niet naartoe want daar verstaan we geen bal van. Die professoren weten dat en dus moeten we om de zoveel tijd op hun bureau komen en dan bespreken we alles.Dit zijn onze vaken voor het eerste semester:

• Accionamentos e Veículos Eléctricos
• Alta Tensão
• Controlo e Operação de Sistemas de Energia
• Electrónica de Energia I
• Motores Térmicos

We hebben deze eerste week universiteit wel veel tijd doorgebracht op de universiteit maar erg weinig lessen gevolgd. Dat zal voor volgende week zijn!

Zoektocht naar een appartement

Het heeft een tijdje geduurd maar hier is dan toch eindelijk de eerste post op mijn blog. Door al de drukte bij het zoeken naar een appartement en het regelen van ons programma op school had ik weinig zin om te bloggen.
Nu de rust is teruggekeerd kan ik er dus aan beginnen. Ik ga beginnen bij het begin: de zoektocht naar een kot of appartement!Klinkt eenvoudig, maar dat viel uiteindelijk toch redelijk tegen.

2 september: Charles en ik ontmoeten elkaar op de luchthaven in Zaventem. Nog even iets gaan drinken met de ouders en dan afscheid nemen.. Met twee uur vertraging landen we dan uiteindelijk toch in Lisboa, wanneer we uit het vliegtuig stappen komt de warme Portugese lucht ons al tegen. Heerlijk is dat. Gedaan met die lange broeken en dikke truien, onze klok een uur terugzetten en klaar om ertegenaan te gaan.
Van de luchthaven gaan we naar de jeugdherberg, en dit was nu wel even de tofste jeugdherberg die je je kan indenken, de “Lisbon Lounge Hostel”. Erg mooi ingericht, alles heel verzorgd, een diner voor 7 euro (3-gangen + wijn) en de vriendelijkste mensen! Na onze spullen hier te hebben afgezet vertrekken we om de stad een klein beetje te verkennen. Ik had het geluk dat ik enkele maanden geleden hier al geweest was met mijn papa en dus had ik wel een overzicht over Lisboa. ’s Avonds zijn we dus in de hostel blijven eten en we hebben daar direct al enkele mensen leren kennen, waaronder de sympathieke Portugese kok Antonio, die we zonder twijfel nog regelmatig gaan ontmoeten.

Lisbon Lounge Hostel

de gezellige woonkamer van de jeugdherberg

3 september: de zoektocht naar een verblijfplaats kan beginnen. Maar..hoe beginnen we daar eigenlijk aan? Niet zo simpel eigenlijk.. Dus we beslissen om eerst even naar de universiteit te gaan en ons daar officieel in te schrijven, en misschien kunnen ze ons daar dan helpen bij de zoektocht. Ze ontvangen ons zeer vriendelijk, maar echt helpen bij de zoektocht doen ze niet. Ze geven ons de raad zo veel mogelijk telefoonnummers van verhuurders bij elkaar te zoeken en dan terug te komen om te telefoneren. Gemakkelijker gezegd dan gedaan. Wij de stad in om kranten te kopen, internet te gebruiken en rond te vragen bij andere mensen.Zonder ons al te druk te maken zijn we dan toch de hele dag bezig met het zoeken van telefoonnummers. We hebben ook al een aantal koten bezocht maar dat viel allemaal flink tegen. Dan 's avonds hebben we weer gezellig gegeten in de jeugdherberg en nog lang blijven nababbelen met de andere mensen daar.

4 september: Wat is nu het volgende? Al die nummers afbellen en hopen dat we zoveel mogelijk afspraken kunnen maken. Uiteindelijk hebben we een vijftal verschillende dingen bezocht maar weeral niets, maar dan ook echt niets dat aan onze verwachtingen voldeed. Onze universiteit Instituto Superior Técnico (IST) ligt net zoals dat in Leuven het geval is, een stukje buiten het centrum. Het is natuurlijk gemakkelijk iets te vinden dichtbij de universiteit, maar dat is niet de meest geschikte locatie om te genieten van de stad. Dus toch maar blijven zoeken naar iets in het centrum.

5 september: Hetzelfde als gisteren, telefoneren, afspraak maken, gaan kijken en teleurgesteld terugkeren, behalve dan dat An vandaag komt! We trekken er samen op uit en tonen ondertussen An de stad een beetje. Tegen het einde van de dag hebben we nog altijd niets gevonden en we zien het dan ook niet echt meer zitten. Dus wat doen we? Toezeggen op hetgene dat ons dan nog het meeste aanstaat. De locatie valt wel mee maar de sfeer in het gebouw is allesbehalve gezellig, en de kamers veel te duur voor hetgene dat het voorstelt. We keren teleurgesteld terug naar de jeugdherberg, maar onderweg hebben we nog 1 afspraak met Daniel. Een ongelooflijk vriendelijke Duitse vriend van Kasper die al een jaar in Lisboa woont. Eigenlijk hebben we er geen zin in, maar we gaan toch maar eens kijken. En wat blijkt? Dit appartement is echt perfect! Niet erg groot, ook niet erg klein, maar goed gelegen, veel licht en zeker niet te duur. . Charles en ik zijn echt in de wolken! Bij het binnenkomen kijken we elkaar aan en weten we, dit is het. We nemen het! Het is een appartement voor max vier personen, gelegen tussen Baixa en Alfama, en boven een restaurantje en winkeltje, eveneens van dat zelfde vrouwtje, Lina, van wie we het appartement huren. Zo, dat was op 5 minuten geklonken. Nu snel terug naar de jeugdherberg om een lekker hapje te eten en te vieren dat we morgen al kunnen intrekken.

klik op de afbeelding, in de rode cirkel ons appartement,
gezien vanaf de elevador van Lisboa