Nu de rust is teruggekeerd kan ik er dus aan beginnen. Ik ga beginnen bij het begin: de zoektocht naar een kot of appartement!Klinkt eenvoudig, maar dat viel uiteindelijk toch redelijk tegen.
Van de luchthaven gaan we naar de jeugdherberg, en dit was nu wel even de tofste jeugdherberg die je je kan indenken, de “Lisbon Lounge Hostel”. Erg mooi ingericht, alles heel verzorgd, een diner voor 7 euro (3-gangen + wijn) en de vriendelijkste mensen! Na onze spullen hier te hebben afgezet vertrekken we om de stad een klein beetje te verkennen. Ik had het geluk dat ik enkele maanden geleden hier al geweest was met mijn papa en dus had ik wel een overzicht over Lisboa. ’s Avonds zijn we dus in de hostel blijven eten en we hebben daar direct al enkele mensen leren kennen, waaronder de sympathieke Portugese kok Antonio, die we zonder twijfel nog regelmatig gaan ontmoeten.
Lisbon Lounge Hostel
de gezellige woonkamer van de jeugdherberg
3 september: de zoektocht naar een verblijfplaats kan beginnen. Maar..hoe beginnen we daar eigenlijk aan? Niet zo simpel eigenlijk.. Dus we beslissen om eerst even naar de universiteit te gaan en ons daar officieel in te schrijven, en misschien kunnen ze ons daar dan helpen bij de zoektocht. Ze ontvangen ons zeer vriendelijk, maar echt helpen bij de zoektocht doen ze niet. Ze geven ons de raad zo veel mogelijk telefoonnummers van verhuurders bij elkaar te zoeken en dan terug te komen om te telefoneren. Gemakkelijker gezegd dan gedaan. Wij de stad in om kranten te kopen, internet te gebruiken en rond te vragen bij andere mensen.Zonder ons al te druk te maken zijn we dan toch de hele dag bezig met het zoeken van telefoonnummers. We hebben ook al een aantal koten bezocht maar dat viel allemaal flink tegen. Dan 's avonds hebben we weer gezellig gegeten in de jeugdherberg en nog lang blijven nababbelen met de andere mensen daar.
4 september: Wat is nu het volgende? Al die nummers afbellen en hopen dat we zoveel mogelijk afspraken kunnen maken. Uiteindelijk hebben we een vijftal verschillende dingen bezocht maar weeral niets, maar dan ook echt niets dat aan onze verwachtingen voldeed. Onze universiteit Instituto Superior Técnico (IST) ligt net zoals dat in Leuven het geval is, een stukje buiten het centrum. Het is natuurlijk gemakkelijk iets te vinden dichtbij de universiteit, maar dat is niet de meest geschikte locatie om te genieten van de stad. Dus toch maar blijven zoeken naar iets in het centrum.
5 september: Hetzelfde als gisteren, telefoneren, afspraak maken, gaan kijken en teleurgesteld terugkeren, behalve dan dat An vandaag komt! We trekken er samen op uit en tonen ondertussen An de stad een beetje. Tegen het einde van de dag hebben we nog altijd niets gevonden en we zien het dan ook niet echt meer zitten. Dus wat doen we? Toezeggen op hetgene dat ons dan nog het meeste aanstaat. De locatie valt wel mee maar de sfeer in het gebouw is allesbehalve gezellig, en de kamers veel te duur voor hetgene dat het voorstelt. We keren teleurgesteld terug naar de jeugdherberg, maar onderweg hebben we nog 1 afspraak met Daniel. Een ongelooflijk vriendelijke Duitse vriend van Kasper die al een jaar in Lisboa woont. Eigenlijk hebben we er geen zin in, maar we gaan toch maar eens kijken. En wat blijkt? Dit appartement is echt perfect! Niet erg groot, ook niet erg klein, maar goed gelegen, veel licht en zeker niet te duur. . Charles en ik zijn echt in de wolken! Bij het binnenkomen kijken we elkaar aan en weten we, dit is het. We nemen het! Het is een appartement voor max vier personen, gelegen tussen Baixa en Alfama, en boven een restaurantje en winkeltje, eveneens van dat zelfde vrouwtje, Lina, van wie we het appartement huren. Zo, dat was op 5 minuten geklonken. Nu snel terug naar de jeugdherberg om een lekker hapje te eten en te vieren dat we morgen al kunnen intrekken.
klik op de afbeelding, in de rode cirkel ons appartement,
gezien vanaf de elevador van Lisboa
Geen opmerkingen:
Een reactie posten